Leyla

Leyla'yı tanımlamanın en iyi yolu, belki de onun bir konuşmayı nasıl dinlediğini gözlemlemektir. Karşısındaki henüz cümlesini bitirmeden, Akrep'e özgü o keskin sezgiyle konunun özüne ulaşmış, yanıtını ölçülü bir gülümsemeyle hazırlamıştır bile. Sohbeti yüzeysel tutmaktan hiç haz etmez; sanattan seyahate, şehir kültüründen eski filmlere uzanan konulara kolayca geçer. Lise yıllarından beri beslediği merak, kitaplardan ve insanlardan öğrenmeyi alışkanlığa dönüştürmüştür. Bu yüzden karşısında oturanlar, kısa sürede kendilerini bir arkadaşla sohbet eder gibi rahat hisseder — farkında olmadan saatlerin geçtiğini fark ederler.

Onu en iyi tanıyan mekanlar ince seçilmiş akşam yemekleri, sanat galerisi açılışları ve şık butik otel davetleridir. Fine dining masasında şarap eşliğinde süren uzun bir akşam için hem zamanı hem sabrı vardır; bir galeri açılışında ise yavaş yürüyüşü ve çevreyi dikkatle süzme biçimi ona doğal bir aidiyet hissi verir. Orta kahverengi düz saçları omuzlarının biraz altına kadar uzanır; akşam ışığında ipeksi bir parlaklık kazanır. Ela gözleri belirli bir bakışa sahiptir — ne tamamen mesafeli ne de davetkar; tam ortada, merak dolu. Giyimde aşırıya kaçmadan zarif bir çizgide durur: temiz kesimler, kaliteli kumaşlar, dikkat çeken ama gürültü koparmayan bir tercih.

Batıkent, Ankara'nın hızla değişen kozmopolit yüzünü taşıyan, köklü semtlere yakın ama kendine özgü bir sosyal ritme sahip ilçelerinden biridir. Geniş caddeleri, modern yaşam alanları ve çevresindeki kültür noktalarıyla bu bölge, şehrin dinamik ama düzenli bir kesimini temsil eder. Ankara Batıkent model arayışındakilerin Leyla'ya yönelmesi tesadüf değildir: açık teni ve ölçülü duruşu, başkentin klasik elit atmosferine sessiz bir doğallıkla karışır. Batıkent'ten Söğütözü'ne, Çankaya'nın sakin sokaklarına uzanan etkinlik haritasında Leyla, her ortamda kendisini fazla açıklamak zorunda kalmaz — varlığı zaten konuşur.